ขออยู่อย่างสันโ...'s profilethehillbao's spacePhotosBlogListsMore ![]() | Help |
thehillbao's space
May 08 อาวรณ์*****....ชีวิตก็เป็นอย่างนี้...*****อายุป่านนี้แล้ว นึกว่าการเดินทางจะสิ้นสุด อะไรที่คิดไว้ว่า(สมบูรณ์แล้ว) มันก็ไม่เป็นอย่างที่คิด บากบั่นมาแทบตาย ในที่สุดก็(เกือบ)ต้องล้มลง 10กว่าปีที่ผ่านมาในชีวิตของคนกลางคืน ล้มลุกคลุกคลาน ขึ้นๆลงๆ มาตลอด แต่ปีนี้แย่ยิ่งกว่า เพราะไอ้รัฐบาลบ้าๆ มันเข้ามาบริหาร คนปานกลางอย่างเราๆยังแย่ แล้วคนระดับรากหญ้าล่ะ! ....... ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง อะไรที่คิดไว้ (เล่นๆ)เป็นดังใจปราถนา ได้เป็นคนตบแต่งสวนสมดังใจ ชีวิตกลางคืนจบกันที ตัดสินใจบอกตัวเองและว่าพอแล้ว คงหาอะไรใหม่ๆให้กับตัวเองบ้าง เหนื่อยมามากแล้ว ผลตอบแทนมันไม่ได้ก็ต้องหางานที่มันเหนื่อยกว่า เพื่อที่จะมีสิ่งตอบแทน งานจัดสวนก็เป็นงานที่ถนัด ก็อยากลอง ตัดสินใจแบบฉับพลัน ถ้าหาคนมาดูแลไม่ได้ก็ต้องทิ้งร้านที่ตัวเองคิดว่ารักที่สุด ให้เหลือเพียงความว่างเปล่า! เตรียมเก็บกระเป๋าเดินทางไปหากิน แถวๆพัทยา ทิ้งครอบครัว และบรรดากิ๊กทั้งหลาย ไว้ข้างหลัง อิอิๆๆ..(ก่อนไปขอกวนติงอีกนิด) หนีความวุ่นวายซักพักใหญ่ๆ หรือตลอดชีวิต . ..ว่าแล้วก็ร่ำลาครอบครัว บึ่งรถออกจากบ้านแต่เช้า ขับไปคิดไป ผ่านสนามบินสุวรรณภูมิ มองเห็นเครื่องบิน แล้วก็จินตนาการถึงความล้มเหลว ในชีวิตของตัวเอง เวรกรรมที่ติดตัว ไม่เคยคิดจะบินสูงเหมือนเครื่องบิน ขอแค่เพียงวิ่งแล่นอยู่กลางอากาศ ไม่ติดไฟแดงเหมือนรถไฟฟ้าคงเพียงพอ ว่าแล้วก็จอดรถข้างทางหวังทำใจซักพัก เดินลงมาเดินมองเครื่องบินที่มันบินสูง แต่เอ๊ะ! มันก็ยังบินลงนี่หว่า คิดอะไรยังไม่ทันจบเลย โครม!!!! ตายห่ารถกู ทำไมมันไปอยู่อีกเลนส์ล่ะ! ตั้งสติได้รีบวิ่งไปที่รถ อุแม่เจ้า!!! ทำไมรถกูเหลือแค่นี้..รถหกล้อมันวิ่งมาจากไหนไม่รู้ชนท้ายรถ เข้าอย่างจัง พังฉิบหายหมด ทำไมกูซวยแบบนี้โว้ยยยยยยยยย!!! ณ.เวลานี้อยากตะโกนออกมาดังๆ อีกกี่เดือนมันถึงจะเสร็จ พังขนาดนี้ คนทางนู้นก็ตั้งหน้าตั้งตารอว่าเมื่อไหร่พี่ชายจะมาร่วมงาน น้องเอ้ย!รู้ไม๊ว่าพี่เอ๊ง!เกือบได้ไปอยู่นรกแล้ว ขอเวลาพี่ซักพักน่ะ! พี่ไปแน่ๆ รออีกนิด เคลียร์ร้านอีกหน่อย มันมีสิ่งของบางอย่างที่ต้องเอาไปคืนเขา พี่ขอบใจที่ยังเป็นห่วงชีวิตพี่ เอ๊ง!!พูดถูกแล้วล่ะ! ถ้ายอมเจ๊งตอนนี้มันก็แค่ไม่กี่แสน แต่ถ้าขืนยังทำต่อไป มันจะยิ่งกว่าหลักแสนหลายเท่า
หลังจากนี้คงไม่มีเวลามาอัพสเปซอีกแล้ว ไปคราวนี้คงนาน ขอบคุณทุกคอมเม้นท์ เพื่อนๆชาวสเปซ ที่รู้จักมากมาย ไม่ตายแบรทพีทจะกลับมา เล่าเรื่องสนุกๆให้ฟังอีก บายๆๆๆ ...ด้วยความเคารพ... May 23 บ่น..1มาแอบทำสเปสอันใหม่คนเดียว รู้สึกแปลกๆดีเหมือนกันนะ..หนีคนหมู่มาก หนีปัญหาต่างๆรอบๆตัวเราเอง ณ.ขณะนี้ มันวุ่นวายไปหมด ก็พยามหาทางแก้ไขให้มันดีขึ้นอยู่แต่อีกด้านหนึ่งก็ยอมรับว่ามันลำบากเหมือนกัน โดยเฉพาะเรื่องร้านที่ทำอยู่ตอนนี้ ใครต่อใครเข้ามาวุ่นวายภายในไปหมด ไอ้ตอนที่ทำร้านใหม่ๆก็ไม่เห็นหัวหมาที่ไหนซักตัวที่จะเข้ามาช่วยทำ พอร้านเสร็จ+ขายดี คนนั้นคนนี้เริ่มผุดออกมา ว่ามีหุ้น คุยว่าเป็นเจ้าของร้านกับพรรคพวกเขาบ้าง ไอ้ตัวเราก็ไม่ได้คิดอะไร อยากพูดอะไรก็พูดไป แต่อย่ามาวุ่นวายกับเราก็แล้วกัน คิดไม่ทันตดหายเหม็นเลย ฝันนั้นก็เป็นจริงอย่างที่คิด มันเริ่มกัดเราจะๆแล้วปวดใจนะที่เจอแบบนี้ อยากจะขายหุ้นซะให้มันสิ้นเรื่องสิ้นราวไป กำลังคิดอยู่ถึงความเป็นไปได้ถึง50% ไม่ใช่ไม่สู้ ไม่ใช่การหนีปัญหา แต่เป็นการตัดสินใจในการดำเนินชีวิตใหม่อีกครั้ง ไม่อยากทำและร้านอาหาร อยากทำสวนจัดสวนมากกว่า คงต้องดูกันต่อไปอีกสักพัก แล้วจะมาบ่นให้ฟังกันอีก วันนี้ต้องคิดถึงวันนี้ก่อนว่าจะเป็นยังไง ถ้ารอดปากเหยี่ยวปากกามาได้คงจะมีเรื่องราวมาเล่าสู่กันฟังอีก จะว่าไปมันก็ดีเหมือนกันนะ..มีปัญหาทุกวันก็จะมีเรื่องเล่าทุกวัน เข้าท่าดีแฮะ!! 5555+ไปล่ะๆๆ |
||||||
|
|